Zaznacz stronę

Program RDA

1. Mediacja przed przedstawieniem zarzutów.

Wśród spraw kierowanych do rzeczników dyscyplinarnych wiele z nich można zakończyć w sposób polubowny i korzystny dla wszystkich stron postępowania. Znaczenie mediacji w postępowaniu poprzedzającym przedstawienie zarzutów adwokatowi musi wzrosnąć. Rzecznik ma tworzyć uczestnikom postępowania warunki do rozwiązania sporu. Nie koliduje to z obowiązkiem reakcji Rzecznika w przypadku zachowań sprzecznych z prawem i etyką. Rzecznik Dyscyplinarny Adwokatury ma być Rzecznikiem nie tylko zgodnego z zasadami etyki postępowania, ale Adwokatury jako instytucji, wszędzie tam, gdzie należy chronić jej dobre imię i reagować.

2. Równość w odpowiedzialności dyscyplinarnej.

Nie może być tak, że w jednej Izbie adwokat za swoje zachowanie usłyszy zarzuty a w drugiej rzecznik izbowy w takim samym zachowaniu widzi co najwyżej przypadek mniejszej wagi. Te kwestie muszą ulec zmianie, a praktyka rzeczników ujednoliceniu. Każdy z rzeczników izbowych jest niezależny, ale Rzecznik Dyscyplinarny Adwokatury ma czuwać nad jednolitym stosowaniem przez rzeczników przepisów prawa i norm etycznych. Tylko spójne i przejrzyste działania organów Adwokatury budują zaufanie do samorządu.

3. Rzecznik Dyscyplinarny Adwokatury stałym wsparciem rzeczników izbowych.

Rzecznik Dyscyplinarny Adwokatury musi wspierać rzeczników izbowych w najtrudniejszych sprawach i zagadnieniach prawnych, z którymi się mierzą. Stworzę nowoczesne i sprawne środki komunikacji pomiędzy Rzecznikiem Dyscyplinarnym Adwokatury a rzecznikami izbowymi tak, aby być świadomym ich problemów i móc na nie na bieżąco reagować. Będę wspierał rzeczników dyscyplinarnych w ich codziennej pracy. Realizacja tego celu będzie możliwa poprzez powołanie korpusu 24 zastępców Rzecznika Dyscyplinarnego Adwokatury rekomendowanych przez Rady wszystkich Izb, z których połowę będą stanowiły kobiety. W ten sposób chcę lepiej identyfikować problemy dyscyplinarne, z którymi stykają się Izby oraz wspólnie z zastępcami i rzecznikami izbowymi je rozwiązywać.

4. Dostosowanie regulaminów do rzeczywistości.

Pośpiech wymusza pochopne decyzje o przedstawieniu zarzutów czy też o odmowie wszczęcia dochodzenia. Takie decyzje muszą być poprzedzone analizą sprawy i weryfikacją podstawowych okoliczności. Rzecznicy dyscyplinarni nie korzystają z zasobów i możliwości dostępnych organom ścigania a 30 dniowy termin na przeprowadzenie czynności sprawdzających zbyt często staje się iluzoryczny. Dlatego powinien on zostać wydłużony do 60 dni. Decyzje dyscyplinarne muszą być oparte na dokładnym wyjaśnieniu wszystkich okoliczności sprawy, aby zarzuty nie były przedstawione, gdy nie jest to konieczne. Przepisy regulaminów powinny być dostosowane do istniejących realiów, a nie zakładać, że to realia dostosują się do przepisów.

5. Digitalizacja akt i elektroniczny obieg dokumentów.

Już czas na zmianę  i digitalizację akt postępowań dyscyplinarnych. Strony uzyskają łatwiejszą możliwość dostępu do materiałów postępowania. Jednocześnie, wprowadzę szybki obieg dokumentacji dyscyplinarnej pomiędzy Izbami. Nowe narzędzia będą jednolite w całej Polsce i prawdziwie skomunikują Rzecznika Dyscyplinarnego Adwokatury z rzecznikami izbowymi.

Porozmawiajmy
o programie.